ОСНОВНА  ШКОЛА »ЈОВАН  ЈОВАНОВИЋ ЗМАЈ«  ЂУРЂЕВО

ОСНОВНА ШКОЛА »ЙОВАН ЙОВАНОВИЧ ЗМАЙ« ДЮРДЬОВ

РЕЗИМЕ

Нєшкайши валал Дюрдьов ше находзи южно од Жаблю як єдно спомедзи штирох местох у жабельскей општини. Ґеоморфолоґийни и климатични условия у тим валалє заєднїцки за цалу општину Жабель, та их мож розпатрац лем у тим контексту. Дюрдьов ма континенталну климу хтора вигодна за розвой богатого рошлїнского и животиньского швета. Подмирйованє жительства з воду од вше було досц добре, гоч було найменєй заступене подмирйованє зоз глїбших артерских горизонтох. Скорей житлє Дюрдьова хасновали воду зоз копаних и артерских студньох, а 1970. року у валалє уведзени водовод.

Од 1800. року, кед настал, Дюрдьов ше находзел у рамикох Шайкашского батальона, хтори формовани 1769. року як защитне гранїчне пасмо Габзбурґскей монархиї у одбрани од Туркох. Мено того батальона походзи од слова „шайка", як ше волал векши чамец хтори хасновали гранїчаре. Шайкаше-гранїчаре мали окремну статус у одношеню на других жительох. їх обовязка була служиц за потреби австрийского царства, войовац за його интерес, а источасно мали право хасновац орачу жем и були ошлєбодзени од плаценя одредзених даваньох держави. Дюрдьов остал у рамикох Шайкашского батальона аж до його розформованя 1873. року, як и шлїдуюци места: Чуруґ, Жабель, Надаль, Ґодподїнци, Сентивань, Горні" и Долнї Ковиль, Кать, Ґардиновци, Тител, Мошорин, Лок и Вилово. Основна келия дружтва у Шайкашским батальону була домашня задруґа, хтору творели два або вецей фамилиї, даскельо ґенерациї найблїзших родзинох, хтори ровноправно участвовали у здобуваню и хаснованю заеднїцкого задружного маєтку.

По даєдних жридлох, валал Дюрдьов ше спомина ище у XIV вику, кед є под час Туркох найвироятнєйше знїщени. По других жридлох вон ше спомина у XV вику, але не мож зоз сиґурносцу твердзиц же тоти податки сиґурни и точни. Перши урядови доку­менти о наставаню нєшкайшого населєня походза з октобра и новембра 1799. року, кед 203 фамилиї зоз коморского валалу Темерину глєдали од державних власцох допущене населїц ше до Шайкашского батальону як гранїчаре. Селїдба окончена аж наяр 1800. року. Нови приселєнци достали на хаснованє 6 923 ланци жеми, направели хижи и так вдерели фундаменти нового валала. Нєодлуга после приселєня нови жителє, Серби православней вири, вибудовали церкву и школу. До Першей шветовей войни културно-просвитни живот у Дюрдьове бул на досц нїзким уровню.

Револуцийна габа 1848. року залапела цалу Шайкашску, та ше и нєшкайши Дюрдьов нашол у револуцийних збуваньох. Мушели прейсц вецей роки док ше живот у тим месце не нормализовал.

Найвекша часц жительох од наставаня валала були Серби. Медзитим, у значно меншим чишлє було и припаднїкох других националносцох - Мадярох, Нємцох, Румунох, Руснацох и инших. Руснаци ше за Шайкашску обласц почали интересовац ище осемдзешатих рокох XVIII вика, а насельовац до тих крайох ше почали початком XIX вика. Познате же у Дюрдьове 1810. року бу­ло 16, а 1825. року уж 25 Руснацох. Найвецей Руснаци ше населєли до Дюрдьова седемдзешатих и осемдзешатих рокох XIX вика, а 1894. року их було 930.

Подруче Шайкашского батальона од вше було познате по квалитетней и плодней жеми, цо оможлївело розвой польопривреди и статкарства. Шайкаше були шлєбодни власнїки жемових маєткох и як таки були ошлєбодзени од феудалних даваньох. Таки статус затримали аж до розвояченя 1873. року. Тото цо на своєродни способ означело тот период у аґрарно-маєткових одношеньох Шайкашскей, та и Дюрдьова, були стаємни зраженя пре ритску жем. Найвекши нєпорозуменя вибили медзи Дюрдьовом, Жабльом и Мошорином, а тирвали аж по Другу шветову войну. Попри землєдїлства, жительство Дюрдьова ше занїмало и з даєднима другима привреднима дїялносцами. У валалє було кушнїрох, скравцох, чижмарох, ковальох, тарґовцох и тарґовцох зоз статком. Як и у других подручох Австро-Угорскей монархиї, власци окремну увагу пошвецовали хованю гадвабней гушенїци, та и у Дюрьове було посадзено вельо ягоди. Гадвабарство ше по Другей шветовей войни цалком страцело.

Кед 1914. року вибухла Перша шветова война, найвекша часц жительства Шайкашскей участвовала у борбох на боку австро-угорского войска, але було досц и гевтих хтори глєдали вигодну хвильку же би ше приключели ґу сербскому войску. Дюрдьов ше може похвалїц же ше досц його жителє борели процив нєприятеля як вояци сербского войска. По законченю Першей шветовеи войни Австро-Угорска монархия ше розпадла, а Войводина ше вєдно зоз Сербию нашла у гранїцох новоствореней Кральовини Сербох, Горватох и Словенцох.

По Першей шветовеи войни у Дюрдьове ше обнавя привред­ни, политични и културно-просвитни живот. Польопривреда и далєй була основни привредни конар у месце, але ше тераз значно швидше почина розвивац ремеселство и тарґовина. Вельки пременки було и у културно-просвитним розвою валала; активно робя читальні, церковни хор, Ловарске и Огньогасне дружтво, року 1939. ше снує Соколске дружтво у рамикох хторого робя рижни секциї.